Sally Field

سالی مارگارت فیلد (زاده ۶ نوامبر ۱۹۴۶) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. او جوایز و نامزدی بسیاری از جمله دو جایزه اسکار، سه جایزه Primetime Emmy، دو جایزه گلدن گلوب، یک جایزه انجمن بازیگران سینما، یک جایزه جشنواره فیلم کن برای بهترین بازیگر زن، و نامزدی یک جایزه تونی و دو جایزه اسکار فیلم بریتانیا را دریافت کرده است.

فیلد کار خود را در تلویزیون با بازی در کمدی های گیجت (1965-1966)، راهبه پرواز (1967-1970) و دختری با چیزی اضافی (1973-1974) آغاز کرد. در سال 1967، او همچنین در وسترن The Way West بود. در سال 1976، او برای بازی در فیلم تلویزیونی Sybil مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و برای آن جایزه Primetime Emmy را برای بهترین بازیگر نقش اول زن در یک سریال یا فیلم محدود دریافت کرد. اولین فیلم او به عنوان یک بازیگر اضافی در خلبان ماه (1962) بود. حرفه سینمایی او در دهه 1970 با ایفای نقش در فیلم هایی از جمله گرسنه بمان (1976)، اسموکی و راهزن (1977)، قهرمانان (1977)، پایان (1978)، و هوپر (1978) افزایش یافت. در دهه 1980 او دو بار برای نورما رائه (1979) و مکان‌هایی در قلب (1984) برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر زن شد و در فیلم‌های Smokey and the Bandit II (1980)، غیبت بدخواهی (1981)، خداحافظی مرا ببوس (1982)، رمانس مورفی (1995)، استیونل (1995) ظاهر شد. (1991)، خانم دوبت فایر (1993)، و فارست گامپ (1994).

در دهه 2000، فیلد با یک نقش تکرارشونده در درام پزشکی NBC ER به تلویزیون بازگشت، که برای آن جایزه Primetime Emmy را برای بازیگر مهمان برجسته در یک سریال درام در سال 2001 به دست آورد و سال بعد اولین بازی خود را با فیلم The Goat یا Who Is Sylvia اثر ادوارد آلبی انجام داد. فیلد برای ایفای نقش نورا واکر در سریال درام خانوادگی تلویزیونی ABC برادران و خواهران (2006-2011)، برنده جایزه Primetime Emmy برای بهترین بازیگر نقش اول زن در یک سریال درام شد. او در نقش مری تاد لینکلن در لینکلن (2012) ایفای نقش کرد، که برای آن نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد و در فیلم مرد عنکبوتی شگفت انگیز (2012) و دنباله آن در سال 2014 نقش خاله می را بازی کرد که اولین فیلم پرفروش ترین فیلم او بود. در سال 2015، او شخصیت اصلی را در Hello, My Name Is Doris بازی کرد که برای آن نامزد دریافت جایزه بهترین بازیگر زن کمدی از سوی منتقدان شد. در سال 2017، او پس از 15 سال غیبت با احیای نمایشنامه شیشه ای تنسی ویلیامز به صحنه بازگشت که برای آن نامزد جایزه تونی بهترین بازیگر زن نمایشنامه شد. در سال 2014 ستاره ای در پیاده روی مشاهیر هالیوود به او اهدا شد و در سال 2019 نشان افتخار مرکز کندی را دریافت کرد.